آموزش فرت گیری گیتار + آموزش باره گیری گیتار از صفر تا حرفه‌ای

اگر می‌خواهید گیتار را اصولی یاد بگیرید، تسلط بر فرت‌گیری گیتار و باره‌گیری گیتار از مهارت‌های پایه و بسیار مهم است. نحوه قرار گرفتن انگشت‌ها روی فرت‌ها، وضعیت شست و مچ، میزان فشار دست و زاویه انگشت‌ها مستقیماً روی تمیزی صدا، سرعت تعویض آکورد و راحتی نوازندگی تأثیر می‌گذارد. در این مقاله از مجموعه آموزش گیتار پاپ از صفر، ابتدا روش صحیح فرت‌گیری را یاد می‌گیرید و سپس قدم‌به‌قدم به سراغ آموزش باره‌گیری گیتار و آکوردهای باره‌دار می‌رویم.

فرت گیری گیتار چیست و چرا باید آن را درست یاد بگیریم؟

فرت‌گیری گیتار به نحوه فشردن سیم‌ها روی فرت‌بورد با انگشتان دست چپ گفته می‌شود؛ به‌گونه‌ای که سیم بتواند آزادانه و بدون صدای گز یا خفه‌شدگی، نت موردنظر را تولید کند. فرت‌گیری صحیح فقط به فشار دادن سیم محدود نمی‌شود، بلکه محل قرارگیری انگشت، زاویه آن، وضعیت شست، حالت مچ و فاصله انگشت از فرت فلزی نیز اهمیت دارد. اگر این اصول از ابتدا درست یاد گرفته شوند، اجرای آکوردها، ملودی‌ها، گام‌ها و تکنیک‌هایی مانند باره‌گیری بسیار راحت‌تر خواهد شد.

فرت گیری صحیح چه تأثیری روی صدای گیتار دارد؟

فرت‌گیری صحیح باعث می‌شود سیم در نقطه مناسب و با حداقل فشار لازم مهار شود و در نتیجه نت واضح، شفاف و بدون صدای اضافی شنیده شود. در مقابل، قرارگیری نادرست انگشت یا فشار بیش از حد می‌تواند باعث گزگز سیم، خفه شدن صدا، تغییر نامطلوب کوک و خستگی سریع دست شود.

مهم‌ترین عواملی که فرت‌گیری روی آن‌ها تأثیر دارد عبارت‌اند از:

• شفافیت و وضوح نت
• جلوگیری از صدای گز یا Buzz
• جلوگیری از خفه شدن سیم‌های مجاور
• ثبات کوک و زیر و بمی نت
• سرعت اجرای نت‌ها و آکوردها
• کاهش خستگی انگشتان و دست
• کنترل بهتر دینامیک و بیان موسیقایی
• آمادگی برای اجرای آکوردهای باره‌دار

تفاوت فرت گیری، انگشت‌گذاری و باره گیری گیتار چیست؟

در آموزش گیتار این سه اصطلاح به هم مرتبط‌اند، اما دقیقاً یک معنی ندارند:

اصطلاح	تعریف	کاربرد
فرت‌گیری	فشردن صحیح سیم روی فرت برای تولید یک نت مشخص	اجرای نت‌ها، ملودی‌ها و آکوردها
انگشت‌گذاری	انتخاب انگشت مناسب برای اجرای نت‌ها یا آکوردها	افزایش سرعت، دقت و راحتی نوازندگی
باره‌گیری	استفاده از یک انگشت، معمولاً انگشت اشاره، برای گرفتن چند سیم در یک فرت	اجرای آکوردهای باره‌دار مانند F و Bm

آموزش فرت گیری گیتار به روش صحیح

برای فرت‌گیری اصولی، باید هم‌زمان به محل تماس انگشت با سیم، فاصله از فرت فلزی، وضعیت شست و حالت مچ توجه کنید. هدف این است که هر نت با کمترین فشار مؤثر و بیشترین وضوح اجرا شود.

نحوه صحیح قرار دادن انگشت روی فرت گیتار

برای فرت‌گیری، نوک انگشت را تا حد امکان نزدیک به فرت فلزیِ سمت راستِ محل موردنظر قرار دهید؛ یعنی انگشت نباید دقیقاً روی میله فلزی فرت قرار بگیرد و بهتر است کمی پشت آن باشد. این محل معمولاً باعث می‌شود سیم با فشار کمتری به فرت برسد و نت تمیزتر شنیده شود. البته میزان دقیق فاصله به شکل انگشت، نوع گیتار و تکنیک نوازنده بستگی دارد.

انگشت را تا حد امکان عمودی روی سیم قرار دهید تا قسمت‌های اضافی انگشت با سیم‌های مجاور تماس پیدا نکنند. بعد از قرار دادن انگشت، سیم را بزنید و بررسی کنید آیا صدای نت شفاف است یا نه. اگر صدا خفه است، ابتدا محل انگشت و زاویه آن را اصلاح کنید و فقط در صورت نیاز فشار را کمی افزایش دهید. فشار بیشتر همیشه به معنی صدای بهتر نیست.

برای تمرین، یک نت را بگیرید، سیم را بزنید و سپس فشار انگشت را کم کنید تا جایی که صدا شروع به خفه شدن کند؛ سپس اندکی فشار را افزایش دهید. این تمرین به شما کمک می‌کند حداقل فشار لازم برای فرت‌گیری را پیدا کنید.

بهترین محل قرارگیری انگشت بین فرت‌ها

انگشت باید معمولاً در فاصله بسیار کمی از فرت فلزی و در سمت فرت موردنظر قرار بگیرد، نه در وسط فضای بزرگ بین دو فرت و نه مستقیماً روی میله فلزی. برای مثال، اگر می‌خواهید نت مربوط به فرت پنجم را بگیرید، انگشت را در فضای فرت پنجم و نزدیک به میله‌ای قرار دهید که انتهای فرت پنجم را مشخص می‌کند.

هرچه انگشت از فرت فلزی فاصله بیشتری داشته باشد، برای تماس مناسب سیم با فرت معمولاً به فشار بیشتری نیاز خواهید داشت و احتمال ایجاد صدای گز بیشتر می‌شود. با این حال، نباید انگشت را روی خود میله فلزی قرار دهید؛ چون ممکن است سیم به‌درستی در محل فرت قرار نگیرد.

یک تمرین مناسب این است که یک نت را در فرت مشخص بگیرید و انگشت را به‌آرامی از مرکز فرت به سمت فرت فلزی حرکت دهید. در هر موقعیت صدا را بررسی کنید تا محل مناسب برای دست خودتان را پیدا کنید.

وضعیت صحیح انگشت شست پشت دسته گیتار

در بسیاری از تکنیک‌های فرت‌گیری، شست دست چپ در پشت دسته گیتار قرار می‌گیرد و به‌عنوان نقطه اتکا و پشتیبان انگشتان عمل می‌کند. برای بیشتر نوازندگان، قرار دادن شست تقریباً در بخش میانی پشت دسته شروع مناسبی است؛ اما جای دقیق آن بسته به شکل دسته، اندازه دست، تکنیک و نوع آکورد می‌تواند تغییر کند.

شست نباید با فشار بیش از حد دسته را له کند. دست باید بتواند نسبتاً آزادانه حرکت کند و انگشتان از طریق مفاصل خود به سیم‌ها برسند. هنگام اجرای آکوردهای باره‌دار نیز شست معمولاً پشت دسته قرار می‌گیرد و به ایجاد تعادل مقابل انگشت اشاره کمک می‌کند.

اگر شست دائماً از بالای دسته بیرون می‌آید، لزوماً به معنای اشتباه بودن تکنیک نیست؛ در بعضی تکنیک‌ها و آکوردها این حالت طبیعی است. نکته مهم این است که وضعیت شست نباید باعث گرفتگی، درد یا محدود شدن حرکت انگشتان شود.

حالت صحیح مچ و دست چپ هنگام فرت‌گیری

مچ دست چپ باید تا حد امکان در وضعیتی راحت و بدون خم‌شدگی شدید قرار بگیرد. انگشتان باید بتوانند از بالای سیم‌ها به سمت فرت‌بورد برسند و برای هر نت مجبور نباشید مچ را بیش از اندازه به جلو یا عقب خم کنید.

در هنگام فرت‌گیری، شانه‌ها را رها کنید و آرنج دست چپ را در وضعیتی قرار دهید که دست بتواند آزادانه حرکت کند. اگر برای گرفتن یک آکورد مجبور هستید مچ را به‌شدت خم کنید یا انگشتان را با فشار زیاد بکشید، ابتدا وضعیت کلی دست و گیتار را بررسی کنید.

در تمرین‌های طولانی، هرگاه احساس گرفتگی یا خستگی قابل‌توجه کردید، استراحت کنید. درد تیز، بی‌حسی یا درد مداوم نشانه‌ای نیست که باید با تمرین بیشتر نادیده گرفته شود.

نقش ناخن‌های دست چپ در فرت گیری گیتار

برای فرت‌گیری استاندارد، ناخن‌های دست چپ بهتر است کوتاه باشند تا نوک انگشت بتواند با زاویه مناسب روی سیم قرار بگیرد. ناخن بلند می‌تواند مانع نزدیک شدن نوک انگشت به فرت‌بورد شود و باعث شود انگشت به‌صورت خوابیده روی سیم قرار بگیرد.

کوتاه بودن ناخن به‌خصوص برای اجرای آکوردها، گام‌ها و باره‌گیری اهمیت دارد؛ زیرا انگشت باید بتواند بدون برخورد ناخن با فرت‌بورد، فشار لازم را روی سیم وارد کند. البته لازم نیست ناخن را بیش از حد کوتاه کنید؛ کافی است طول آن اجازه ندهد فرم طبیعی فرت‌گیری مختل شود.

آموزش باره گیری گیتار از صفر

باره‌گیری یکی از مهارت‌هایی است که بسیاری از هنرجویان گیتار در ابتدای مسیر با آن مشکل دارند. با این حال، باره گرفتن بیشتر از آنکه به قدرت زیاد انگشت وابسته باشد، به تکنیک، زاویه مناسب، محل قرارگیری انگشت، وضعیت شست و تمرین تدریجی نیاز دارد.

باره گرفتن در گیتار چیست؟

باره‌گیری یا Barre Chord تکنیکی است که در آن یک انگشت، معمولاً انگشت اشاره، هم‌زمان چند سیم را در یک فرت فشار می‌دهد تا مانند یک «باره» یا سد عمل کند. با ترکیب این انگشت با سایر انگشت‌ها می‌توان شکل‌های مختلف آکوردهای ماژور و مینور را در فرت‌های مختلف اجرا کرد.

نحوه قرار دادن انگشت اشاره برای گرفتن باره

انگشت اشاره را در امتداد فرت‌بورد قرار دهید و تلاش کنید سیم‌های موردنیاز را به‌صورت هم‌زمان کنترل کنید. لازم نیست انگشت را کاملاً صاف و بدون هیچ انحنایی نگه دارید؛ بسیاری از نوازندگان برای باره‌گیری مؤثر، انگشت اشاره را کمی به سمت یکی از لبه‌های جانبی آن می‌چرخانند تا بخش سفت‌تر انگشت با سیم‌ها تماس پیدا کند.

ابتدا باره را در یک فرت ساده تمرین کنید و بدون اضافه کردن انگشت‌های دیگر، چند سیم را به‌صورت جداگانه بزنید. اگر بعضی سیم‌ها صدا نمی‌دهند، قبل از افزایش فشار، زاویه انگشت، محل آن و وضعیت شست را اصلاح کنید. هدف این نیست که از همان ابتدا با حداکثر قدرت تمام سیم‌ها را فشار دهید؛ هدف پیدا کردن کمترین فشار لازم برای صدای تمیز است.

چگونه تمام سیم‌ها را با یک انگشت بگیریم؟

برای گرفتن چند سیم با یک انگشت، انگشت اشاره را روی سیم‌ها قرار دهید و آن را نزدیک به فرت فلزی مربوطه تنظیم کنید. سپس با ضربه زدن جداگانه به سیم‌ها مشخص کنید کدام سیم‌ها صدای تمیز دارند و کدام‌یک خفه شده‌اند.

اگر بعضی سیم‌ها صدا نمی‌دهند، انگشت را کمی جابه‌جا یا بچرخانید و دوباره امتحان کنید. همچنین ممکن است بعضی قسمت‌های انگشت به دلیل شکل طبیعی آن فشار یکسانی روی همه سیم‌ها ایجاد نکنند؛ این موضوع طبیعی است و با تغییر جزئی زاویه انگشت قابل اصلاح است.

در باره‌های کامل، شست پشت دسته قرار می‌گیرد و با ایجاد تکیه‌گاه مناسب به انگشت اشاره کمک می‌کند. این دو نقطه نباید با نیروی بسیار زیاد یکدیگر را فشار دهند؛ هدف ایجاد تعادل است، نه فشردن شدید دسته.

زاویه صحیح انگشت اشاره در باره گیری

انگشت اشاره در باره‌گیری بهتر است کاملاً صاف و تخت روی سطح فرت‌بورد رها نشود. چرخاندن جزئی انگشت به سمت لبه جانبی می‌تواند کمک کند قسمت سفت‌تر انگشت با سیم‌ها تماس پیدا کند و فشار مؤثرتر شود.

زاویه دقیق برای همه افراد یکسان نیست؛ اندازه دست، ضخامت انگشت‌ها، شکل دسته و نوع آکورد روی آن تأثیر دارند. بنابراین به جای تقلید دقیق از زاویه یک نوازنده دیگر، باید زاویه‌ای را پیدا کنید که با فشار کمتر، بیشترین تعداد سیم‌های لازم را شفاف به صدا درآورد.

فشار مناسب دست برای گرفتن آکورد باره‌دار

برای باره‌گیری، فشار باید به اندازه‌ای باشد که سیم‌ها به‌خوبی با فرت تماس پیدا کنند و صدای نت‌ها واضح باشد. فشار بیش از حد نه‌تنها ضروری نیست، بلکه می‌تواند باعث خستگی سریع انگشت، گرفتگی دست و حتی ایجاد تنش در مچ و ساعد شود.

یک روش آموزشی مؤثر این است که ابتدا باره را با فشار زیاد بگیرید تا صدای سیم‌ها کاملاً مشخص شود؛ سپس به‌تدریج فشار را کاهش دهید تا جایی که یکی از نت‌ها شروع به خفه شدن کند. بعد مقدار کمی فشار را برگردانید. این کار به دست شما یاد می‌دهد که برای اجرای باره به چه مقدار نیرو نیاز دارد.

همچنین اگر اکشن گیتار بیش از حد بالا باشد یا ساز به تنظیم نیاز داشته باشد، باره‌گیری می‌تواند بسیار سخت‌تر از حالت طبیعی احساس شود. بنابراین همیشه مشکل را فقط به ضعف انگشت نسبت ندهید.

آموزش آکوردهای باره‌دار گیتار

پس از یادگیری تکنیک پایه باره، بهترین روش این است که با آموزش آکورد گیتار شروع کنید. آکوردهای F، Fm و Bm نمونه‌های مناسبی برای درک شکل‌های رایج آکورد باره‌دار هستند.

آموزش آکورد F ماژور با باره

یکی از رایج‌ترین شکل‌های F ماژور، استفاده از فرم E ماژور در فرت اول است. انگشت اشاره را روی تمام سیم‌های فرت اول به شکل باره قرار دهید. سپس انگشت میانی را روی سیم سوم، فرت دوم بگذارید و انگشت حلقه و انگشت کوچک را به‌ترتیب روی سیم‌های پنجم و چهارم، فرت سوم قرار دهید.

در این حالت، سیم‌های ششم تا اول از نظر نت‌های آکورد چنین ساختاری دارند: F، C، F، A، C، F. ابتدا هر سیم را جداگانه بنوازید تا مطمئن شوید باره و انگشت‌های دیگر، صدای سیم‌های لازم را خفه نکرده‌اند. اگر برخی سیم‌ها صدا نمی‌دهند، ابتدا محل انگشت اشاره را اصلاح کنید و سپس فشار را تغییر دهید.

آموزش آکورد F مینور با باره

برای اجرای Fm می‌توان از فرم Em استفاده کرد. انگشت اشاره سیم‌های فرت اول را باره می‌کند و انگشت حلقه و انگشت کوچک روی فرت سوم سیم‌های پنجم و چهارم قرار می‌گیرند. برخلاف F ماژور، انگشت میانی روی سیم سوم قرار نمی‌گیرد؛ همین تفاوت باعث می‌شود سوم آکورد از حالت ماژور به مینور تغییر کند.

در ابتدای تمرین، ابتدا باره فرت اول را به‌تنهایی بررسی کنید و بعد انگشت‌های حلقه و کوچک را اضافه کنید. اگر در سیم‌های میانی صدای خفه شنیدید، وضعیت انگشت اشاره و فاصله آن از فرت فلزی را بررسی کنید.

آموزش آکورد Bm با باره

برای اجرای Bm در شکل رایج، انگشت اشاره روی سیم‌های اول تا پنجم در فرت دوم باره می‌گیرد. انگشت میانی روی سیم دوم، فرت سوم قرار می‌گیرد و انگشت حلقه و انگشت کوچک روی سیم‌های چهارم و سوم، فرت چهارم قرار می‌گیرند. در این شکل، معمولاً سیم ششم نواخته نمی‌شود.

در Bm ابتدا باره فرت دوم را بدون سایر انگشت‌ها تمرین کنید. سپس انگشت‌های میانی، حلقه و کوچک را اضافه کنید و سیم‌ها را یکی‌یکی بررسی کنید. یکی از خطاهای رایج این است که سیم ششم به اشتباه نواخته شود یا انگشت‌های دیگر باعث خفه شدن سیم‌های مجاور شوند.

آموزش آکوردهای ماژور و مینور باره‌دار

یکی از مهم‌ترین مزیت‌های باره‌گیری این است که می‌توانید یک شکل آکورد را روی فرت‌های مختلف جابه‌جا کنید. برای مثال، فرم E ماژور با باره می‌تواند با جابه‌جایی روی دسته، آکوردهای ماژور مختلفی ایجاد کند؛ چون نت پایه این شکل روی سیم ششم قرار دارد.

به همین شکل، فرم Em با باره می‌تواند برای ساخت آکوردهای مینور مختلف استفاده شود. برای یادگیری بهتر، ابتدا جای نت پایه روی سیم ششم و پنجم را بشناسید و سپس شکل آکورد را جابه‌جا کنید. این روش به شما کمک می‌کند مفهوم آکوردهای باره‌دار متحرک را درک کنید و تنها به حفظ کردن شکل چند آکورد محدود نشوید.

آکوردهای باره‌دار پرکاربرد در گیتار پاپ

در گیتار پاپ، آکوردهای باره‌دار به‌خصوص زمانی کاربرد دارند که آهنگ در گامی قرار گرفته باشد که اجرای آکوردهای باز دشوار یا نامناسب باشد. آکوردهایی مانند F، Fm، F#m، G، Gm، Bm، C#m و Bb می‌توانند در بسیاری از توالی‌های آکوردی پاپ مورد استفاده قرار بگیرند.

بهتر است به‌جای حفظ کردن تعداد زیادی شکل، ابتدا دو خانواده اصلی فرم‌های باره را یاد بگیرید: فرم‌های مبتنی بر E/Em و فرم‌های مبتنی بر A/Am. با یادگیری محل نت پایه، می‌توانید این شکل‌ها را روی دسته جابه‌جا کرده و آکوردهای متنوعی بسازید.

تمرین‌های فرت گیری و باره گیری گیتار برای مبتدی‌ها

تمرین صحیح باید به‌تدریج قدرت، استقلال انگشتان، دقت فرت‌گیری و هماهنگی دست‌ها را افزایش دهد. کیفیت اجرای تمرین از تعداد تکرارها مهم‌تر است؛ بنابراین هر تمرین را با سرعتی انجام دهید که بتوانید نت‌ها را واضح و بدون فشار اضافی اجرا کنید.

تمرین تقویت انگشتان دست چپ

یک تمرین ساده و مؤثر، تمرین ۱-۲-۳-۴ است. انگشت اشاره را روی فرت اول، انگشت میانی را روی فرت دوم، انگشت حلقه را روی فرت سوم و انگشت کوچک را روی فرت چهارم یک سیم قرار دهید و نت‌ها را به‌ترتیب بنوازید. سپس همین الگو را روی سیم‌های دیگر اجرا کنید.

در مرحله بعد می‌توانید الگو را برعکس کنید: ۴-۳-۲-۱. ابتدا بسیار آهسته تمرین کنید و مطمئن شوید هر نت صدای واضح دارد. این تمرین بیشتر برای افزایش هماهنگی و استقلال انگشتان است و نباید با فشار غیرضروری انجام شود.

تمرین باره گیری بدون آکورد

برای تمرین باره، انگشت اشاره را در فرت پنجم روی سیم‌های مختلف قرار دهید و بدون اضافه کردن سایر انگشت‌ها، سیم‌ها را یکی‌یکی بنوازید. اگر همه سیم‌های موردنظر صدای واضح داشتند، باره را برای چند ثانیه نگه دارید و سپس دست را کاملاً آزاد کنید.

این تمرین را با فشار کم شروع کنید و هر بار سعی کنید با تنظیم محل انگشت و زاویه آن صدای تمیزتری به دست آورید. هدف تمرین، تقویت صرفِ عضلات نیست؛ بلکه پیدا کردن تکنیک صحیح باره‌گیری است.

تمرین تعویض سریع آکوردهای باره‌دار

دو آکورد باره‌دار مانند F و Bm را انتخاب کنید. ابتدا هرکدام را جداگانه به مدت چند ثانیه بگیرید و سپس بین آن‌ها جابه‌جا شوید. در شروع کار، سرعت را بسیار پایین نگه دارید و بعد از هر تعویض، سیم‌ها را بررسی کنید.

می‌توانید تمرین را با الگوی چهار ضرب انجام دهید: چهار ضرب F، چهار ضرب Bm و سپس تکرار. زمانی که تعویض بدون مکث و صدای اضافی انجام شد، سرعت مترونوم را به‌تدریج افزایش دهید. هدف نهایی این است که دست بدون توقف آگاهانه برای هر انگشت، شکل آکورد بعدی را پیدا کند.

برنامه تمرینی روزانه برای مسلط شدن به باره

یک برنامه کوتاه و منظم می‌تواند از تمرین‌های طولانی و نامنظم مؤثرتر باشد. برای مثال، می‌توانید روزانه حدود ۱۵ تا ۲۰ دقیقه برای این مهارت اختصاص دهید:

• ۳ دقیقه گرم‌کردن و تمرین ساده انگشتان
• ۴ دقیقه تمرین باره بدون آکورد
• ۴ دقیقه تمرین یک یا دو آکورد باره‌دار
• ۴ دقیقه تمرین تعویض بین آکوردها
• ۲ تا ۵ دقیقه اجرای یک توالی آکوردی ساده با ریتم

اگر دست خسته شد، تمرین را متوقف کنید. افزایش زمان تمرین تنها زمانی مفید است که تکنیک شما همچنان راحت، کنترل‌شده و بدون درد باشد.

چقدر تمرین کنیم تا باره گیری گیتار آسان شود؟

برای بسیاری از مبتدی‌ها، تمرین منظم طی چند هفته باعث می‌شود باره‌گیری به‌تدریج قابل‌کنترل‌تر شود؛ اما زمان دقیق برای همه یکسان نیست. اندازه دست، ضخامت سیم‌ها، اکشن ساز، تجربه قبلی و کیفیت تکنیک روی سرعت پیشرفت تأثیر دارند.

به‌جای اینکه فقط تعداد روزها را معیار قرار دهید، سه شاخص را بررسی کنید: آیا نت‌ها تمیز هستند؟ آیا می‌توانید بدون فشار شدید آکورد را نگه دارید؟ و آیا می‌توانید آن را با آکورد دیگری تعویض کنید؟ اگر پاسخ این سه سؤال به‌مرور بهتر شود، یعنی در مسیر درستی قرار دارید.

مشکلات رایج هنگام باره گیری گیتار و راه‌حل آنها

سخت بودن باره‌گیری در ابتدای یادگیری کاملاً رایج است، اما بسیاری از مشکلات با تغییر تکنیک برطرف می‌شوند. در اغلب موارد، مشکل فقط ضعف انگشت نیست و باید محل باره، زاویه انگشت، وضعیت شست، فشار دست و حتی تنظیم خود گیتار را بررسی کرد.

۱. بعضی سیم‌ها در باره صدا نمی‌دهند:
این مشکل معمولاً به دلیل تماس نامناسب انگشت اشاره با سیم‌ها یا خفه شدن سیم توسط بخش دیگری از انگشت ایجاد می‌شود. انگشت را کمی به سمت لبه جانبی بچرخانید، آن را به فرت فلزی نزدیک‌تر کنید و سیم‌ها را جداگانه امتحان کنید. اگر مشکل همچنان وجود داشت، بررسی کنید که انگشت‌های دیگر سیم‌های مجاور را لمس نکنند.

۲. برای گرفتن باره مجبور به فشار بسیار زیاد هستید:
فشار زیاد معمولاً راه‌حل اصلی نیست. ابتدا محل باره و وضعیت شست را اصلاح کنید و تلاش کنید با کمترین فشار صدای تمیز ایجاد کنید. اگر حتی با تکنیک مناسب، گرفتن باره روی ساز بسیار دشوار است، ارتفاع سیم‌ها یا وضعیت کلی تنظیم گیتار نیز می‌تواند یکی از عوامل باشد.

۳. انگشت شست و مچ سریع خسته می‌شوند:
این حالت می‌تواند ناشی از فشردن بیش از حد دسته یا خم شدن نامناسب مچ باشد. شانه و ساعد را رها کنید، فشار شست را کاهش دهید و بین تمرین‌ها استراحت کوتاه داشته باشید. تمرین باره نباید به یک مسابقه برای اعمال بیشترین نیرو تبدیل شود.

۴. هنگام باره‌گیری صدای گز شنیده می‌شود:
صدای گز می‌تواند از فرت‌گیری نامناسب، فشار ناکافی، محل نامناسب انگشت یا حتی مشکلات تنظیم ساز ناشی شود. ابتدا انگشت را نزدیک‌تر به فرت فلزی قرار دهید و صدا را دوباره بررسی کنید. اگر در چند حالت مختلف و با تکنیک صحیح همچنان گز وجود دارد، ساز باید توسط فرد متخصص بررسی شود.

۵. تعویض آکوردهای باره‌دار بسیار کند است:
کندی در ابتدا طبیعی است و با تکرار هدفمند برطرف می‌شود. به‌جای اینکه آهنگ را با سرعت بالا تمرین کنید، دو آکورد را انتخاب کرده و حرکت بین آن‌ها را با مترونوم و سرعت پایین تکرار کنید. ابتدا دقت و صدای تمیز را تثبیت کنید و سپس سرعت را افزایش دهید.

نکات مهم برای یادگیری سریع فرت گیری و باره گیری

۱. همیشه کیفیت صدا را قبل از سرعت قرار دهید.
اگر آکورد را سریع می‌گیرید اما چند سیم خفه یا گزدار هستند، سرعت شما نشان‌دهنده پیشرفت واقعی نیست. ابتدا شکل صحیح دست را پیدا کنید و زمانی سرعت را افزایش دهید که صدای نت‌ها واضح باشد.

۲. با حداقل فشار مؤثر تمرین کنید.
یکی از مهم‌ترین مهارت‌ها این است که بفهمید برای تولید صدای تمیز دقیقاً چه مقدار فشار لازم دارید. فشار بیش از نیاز، دست را خسته می‌کند و تعویض آکوردها را کندتر می‌سازد.

۳. محل انگشت را نزدیک فرت فلزی تنظیم کنید.
قرار دادن انگشت در موقعیت مناسب معمولاً باعث می‌شود با فشار کمتر، سیم بهتر به فرت برسد. اگر صدای گز دارید، قبل از افزایش فشار، محل انگشت را بررسی کنید.

۴. شست را به‌عنوان تکیه‌گاه ببینید، نه گیره.
شست باید به تعادل دست کمک کند، نه اینکه با تمام قدرت پشت دسته را فشار دهد. اگر شست و ساعد دائماً تحت فشار هستند، احتمالاً تکنیک شما به اصلاح نیاز دارد.

۵. تمرین‌های کوتاه اما منظم انجام دهید.
تمرین روزانه ۱۵ تا ۲۰ دقیقه با تمرکز بالا می‌تواند از یک جلسه بسیار طولانی و نامنظم مفیدتر باشد. در صورت خستگی دست، استراحت کنید و با تکنیک نادرست به تمرین ادامه ندهید.

۶. وضعیت خود گیتار را نادیده نگیرید.
ارتفاع سیم‌ها، نوع سیم و تنظیم ساز می‌توانند روی راحتی فرت‌گیری و باره‌گیری تأثیر بگذارند. اگر گیتار به‌طور غیرعادی سفت است یا برای گرفتن هر باره به نیروی زیادی نیاز دارید، بهتر است ساز توسط یک سازگر یا متخصص تنظیم گیتار بررسی شود.

سوالات متداول درباره فرت گیری و باره گیری گیتار